martes, 20 de maio de 2014
Presentación
Hola chámome Sergio De Sá Gallego e son alumno do instituto Paralaia, estou na clase de informática facendo este blog. En adiante porei algunhas das cousas que nos manda o meu profesor, como información sobre hardware, software, sistemas operativos, informática en xeral, etc. Ademais de cousas interesantes de Moaña e o mundo e cousas que podedes facer vos.
luns, 19 de maio de 2014
Informática
6-10-2013
Traballo
de informática
Autor:
Sergio De Sá Gallego
Fontes: aulapc, roble.pntic.mec, dcano.wordpress,
masadelante.com, e wiquipedia(obvio)
A
Computadora
Unha computadora é un dispositivo electrónico utilizado para o procesamento de datos, ten dispositivos de entrada e saída [E,S] que permiten a os usuarios interactuar con esta información, é mais amplo que calcular números, é posible escribir notas e informes, proyectar, realizar complejos calculos de enxenieria, utilizala como medio para la creación de obras fotográficas, musicales e de video e por suposto interactuar con outras personas.
Para profundizar mais sobre o que é a computadora é necesario saber o que son o hardware e o software que é básicamente o que compón o ordenador sen isto só sería a carcasa:
Para profundizar mais sobre o que é a computadora é necesario saber o que son o hardware e o software que é básicamente o que compón o ordenador sen isto só sería a carcasa:
- Hardware:Descripción:Son todos os compoñentes físicos ou tanxibles que ten o ordenador, son o conxuntodos compoñentes necesarios que fan posible a realización de tareas específicas. Os seus compoñentes son: eléctricos, electrónicos, electromecánicos e mecánicos. Son cables, gabinetes ou caixas, periféricos de todo tipo e cualquer outro elemento físico involucrado, o término é propio do inglés literalmente traducio é partes duras, A Real Academia Española o describe como o conxunto de compoñentes que integran a parte material dunha computadora. O término, ainda que sea o mais común, non soamente se aplica as computadoras; do mesmo modo, tamén un robot, un teléfono móvil, unha cámara fotográfica ou un reproductor multimedia poseen hardware (e software).Historia:A clasificación evolutiva do hardware do computador electrónico está dividida en xeraciones, onde cada unha supón un cambio tecnolóxico notable. O orixe das primeras é sencillo de establecer, xa que en elas o hardware foi sufrindo cambios radicais. Os compoñentes esenciales que constituyen a electrónica do computador foron totalmente reemplazados nas primeras tres xeracións, orixinando cambios que resultaron moi importantes. Nas últimas décadas e mais difícil distinguir as novas xeracións, xa que os cambios foron graduais e existe certa continuidad nas tecnoloxías usadas. En principio, pódense distinguir:
- 1ª Xeración (1945-1956): electrónica implementada con tubos de vacío. Foron as primeiras máquinas que desplazaron os compoñentes electromecánicos (relés).
- 2ª Xeración (1957-1963): electrónica desarrollada con transistores. A lóxica discreta era moy parecida a anterior, pero a implementación resultou moito mais pequena, reducindo, entre outros factores, o tamaño dun computador en notable escala.
- 3ª Xeración (1964-hoxe): electrónica basada en circuitos integrados. Esta tecnoloxía permitiu integrar centos de transistores e outros compoñentes electrónicos nun único circuito integrado impreso nunha pastilla de silicio. As computadoras reduxiron así considerablemente o seu costo, consumo e tamaño, incrementándose a súa capacidad, velocidad e fiabilidad, hasta producir máquinas como as que existen na actualidad.
- 4ª Xeración (futuro): probablemente orixinaras cando os circuitos de silicio, integrados a alta escala, sexan reemplazados por un novo tipo de material ou tecnoloxía.
Clasificación:O hardware pódese clasificar en dous categorías: O básico que abarca os compoñentes indispensables para outorgar unha mínima funcionalidad á computadora como: Placa base monitor etc. E por outro lado o complementario son todos os dispositivos adicionales non esenciales como: impresora, escáner, webcam etc.Grupos:Según as súas funcións, os compñentes e dispositivos do hardware se dividen en varios grupos:Dispositivos de EntradaChipset (Circuito Integrado Auxiliar)Unidad Central de Procesamiento(CPU)Unidad de ControlUnidad Aritmético-LógicaUnidad de AlmacenamientoMemoria Principal o Primaria (RAM – ROM)Memoria Secundaria o Auxiliar (Disco Duro, Flexible, etc.)Dispositivos de Salida.
- Software:
Descripción:O software é a parte lóxica do ordenador. Son as ordes, instruccións, programas, lenguaxes de programación, metodoloxías. Permite que a computadora poida desempeñar tareas intelixentes, dirinindo a os compoñentes físicos, o hardware, con instruccións e datos a través de diferentes tipos de programas.O anglicismo "software" é o mais difundido ao referirse a este concepto, especialmente na xerga técnica; o término sinónimo «logicial», derivado do término francés logiciel, é sobre todo utilizado en países e zonas de influencia francesa. Software (pronunciación AFI:[ˈsɒftwɛəʳ]) é unha palabra provenente do inglés (literalmente: partes blandas ou suaves), que en español non ten unha traducción adecuada ao contexto, polo cal se utiliza asiduamente sen traducir y así foie admitida pola Real Academia Española (RAE).
Clasificación:
Esta distinción é, en cierto modo, arbitraria, e as veces confusa, pero a fines prácticos pódese clasificar ao software en tres grandes tipos:- Software de sistema: É o conxunto de programas que serven para interactuar co sistema, confiriendo control sobre o hardware, ademais de dar soporte a outros programas. O seu obxectivo é desvincular adecuadamente ao usuario e ao programador dos detalles do sistema informático en particular que se use, aislándoo especialmente do procesamento referido as características internas de: memoria, discos, puertos e dispositivos de comunicaciones, impresoras, pantallas, teclados, etc. Lle procura ao usuario e programador adecuadas interfaces de alto nivel, controladores, ferramentas e utilidades de apoyo que permiten o mantenemento do sistema global. Incluye entre outros:
- Sistemas operativos
- Controladores de dispositivos
- Ferramentas de diagnóstico
- Ferramentas de Corrección e Optimización
- Servidores
- Utilidades
- Software de programación: É o conxunto de herramientas que permiten al programador desarrollar programas informáticos, usando diferentes alternativas e lenguaxes de programación, dunha maneira práctica. Incluyen básicamente:
- Editores de texto
- Compiladores
- Intérpretes
- Enlazadores
- Depuradores
- Entornos de Desenvolvemento Integrados (IDE): Agrupan as anteriores ferramentas, usualmente nun entorno visual, de forma tal que o programador non necesite introducir múltiples comandos para compilar, interpretar, depurar, etc. Habitualmente contan cunha avanzada interfaz gráfica de usuario (GUI).
- Software de aplicación: É aquel que permite a os usuarios levar a cabo unha ou varias tareas específicas, en calquera campo de actividad susceptible de ser automatizado ou asistido, con especial énfasis nos negocios. Inclúe entre moitos outros:
- Aplicacións para o Control de sistemas e automatización industrial
- Aplicacións ofimáticas
- Software educativo
- Software empresarial
- Bases de datos
- Telecomunicacións (por exemplo Internet e toda a súa estructura lóxica)
- Videoxogos
- Software médico
- Software de cálculo numérico e simbólico.
- Software de diseño asistido (CAD)
- Software de control numérico (CAM)
Sistemas Operativos
·
09-10-2013
TRABALLO
DE INFORMÁTICA FEITO POR
SERGIO
DE SÁ GALLEGO
Sistemas
operativos
O sistema operativo (SO,
frecuentemente OS,
do inglés
Operating
System)
é un programa
ou conxunto de
programas que nun sistema informático xestiona os recursos de
hardware
e provee servicios
a os programas
de aplicación,
executándose en modo privilexiado respecto dos restantes e
anteriores, próximos e viceversa.
Nótese
que é un erro común moi
extendido
denominar ao
conxunto
completo de ferramentas sistema operativo, é dicir,
a inclusión no
mesmo
térmo de programas como o
explorador
de ficheiros,
o
navegador
web e
todo tipo de ferramentas que permiten a interacción co sistema
operativo, tamén chamado núcleo ou kernel.
Esta identidade entre kernel
e
sistema operativo é só certa se o
núcleo
é monolítico.
Outro exemplo para comprender esta diferencia se atópase na
plataforma "Amiga",
onde o
entorno
gráfico de usuario se
distribuía por separado, de modo que, tamén podía reemplazarse por
outro, como era o
caso
de Directory
Opus ou
incluso manexalo arrancando con unha línea
de comandos e
o
sistema
gráfico.
De este modo, ao
arrancar
un Amiga, comezaba a funcionar co propio
sistema operativo que
levaba incluido nunha ROM,
polo que era cuestión do
usuario
decidir se necesitaba un entorno gráfico pra manexar o
sistema
operativo ou simplemente outra aplicación.
Seguridade e privacidade na computadora e aparatos de comunicación
Seguridade na información
Son o conxunto de medidas preventivas e reactivas das organizacións é dos sistemas tecnolóxicos que
permitan resguardar e protexer a información buscando
manter a confidencialidad, disponibilidad e integridad da mesma.
O concepto de seguridade da información non debe ser confundido co de de seguridade informática, xa que este só se encarga da seguridade no medio informático, pero a información pode encontrarse en diferentes medios ou formas, e non só en medios informáticos.
Para o home como , a seguridade da información ten un
efecto significativo respecto a súa privacidad, a que pode cobrar distintas dimensiones dependendo da cultura
do mesmo.
O campo
da seguridade da información creceu e evolucionou considerablemente a partir da Segunda Guerra Mundial,
convertíndose nunha carreira acreditada a nivel mundial. Este campo
ofrece moitas áreas de especialización, incluidos a auditoría de
sistemas de información, planificación da continuidad do negocio, ciencia forense dixital e administración de sistemas de xestión de seguridad, entre outros.
O Dia da Ciencia e da Tecnoloxía en Galego.
O
IV Día Da Ciencia e da Tecnoloxía en GGalego.
O
4 de novembro de 2010 celebrouse
o primeiro Día da Ciencia e da Tecnoloxía en galego centrado en mostrar o papel da ciencia e da tecnoloxía na creación e profundamento da cultura galega esta actividade realízase en todos os institutos e universidades de Galicia o mesmo día, e xa leva tres anos facéndose.
Convocan:
APETEGA (Asociación
do Profesorado de Tecnoloxía de Galicia)
ENCIGA (Ensinantes
de Ciencias de Galicia)
AGAPEMA (Asociación
Galega do profesorado de Educación Matemática)
CENDL(Coordinadora
dos Equipos de Normalización e Dinamización
Lingüística)
IGACIENCIA (Institución
Galega de Ciencia)
SGAPEIO (Sociedade
Galega para a Promoción da Estadística)
UDC (Universidade
da Coruña)
ILG (Instituto
da Lingua Galega)
CIG(Confederación
Intersindical Galega)
STEG (Sindicato
de Traballadoras e Traballadores de Galicia)
NEG(Nova
Escola Galega)
AS-PG (Asociación
Socio-Pedagóxica Galega).
Todos uníronse e contribuiron no Día da Ciencia en Galego.
Todos uníronse e contribuiron no Día da Ciencia en Galego.
Inventores galegos importantes
Grandes inventores galegos
Moitos pensan que Galiza é unha comunidade de pobos e aldeas cheos de incultos, incluso, nunha das acepcións do diccionario da Real Academia Española a palabra ``gallego´´ quere dicir tonto (ou persoa que non entende ou que está falto de razón) en conclusión se pensa que a nosa terra é pequena e pouco importante pero se equivocan, está chea de beleza e cultura, fermosos paisaxes , importantes tradicións... ademais, Galiza tivo e ten grandes inventores e diso é do que vou falar nesta entrada. Aquí naceron grandes inventos que serviron como base para moitos aparatos importantes que usamos hoxe en día, citarei tres: o libro electrónico, o futbolín, e a primeira calculadora capaz de realizar multiplicaciones directas.
Aquí os inventores e unha pequena biografía cos inventos.
- Ángela Ruíz Robles e o primeiro libro electrónico:
Ainda que esta: inventora non naceu en Galicia sí que estubo aqui gran parte da súa vida e se lle considera galega, foi a precursora do libro electrónico.
Naceu en Villamanín, León, en 1895 e morreu en Ferrol, A Coruña.
Ainda que esta: inventora non naceu en Galicia sí que estubo aqui gran parte da súa vida e se lle considera galega, foi a precursora do libro electrónico.
Naceu en Villamanín, León, en 1895 e morreu en Ferrol, A Coruña.
Filla de Elena Robles e Feliciano Ruiz, farmacéutico. Realizou os seus estudios superiores na Escola de Maxisterio de León, onde impartiu as súas primeras clases de Taquigrafía, Mecanografía e Contabilidade Mercantil entre 1915 y 1916. Foi directora na Escola de Gordón, en León, en 1917. Obtuvo a praza de maestra nunha aldea cerca de Ferrol en 1918, Santa Uxia de Mandiá, allí estará hasta 1928. O 18 de decembro de 1925, recibe “unha distinción especial polos seus indiscutibles méritos en agradecemento a súa dedicación e a atención desinteresada” promovida polos seus conveciños. No 1934 ocúpase da gerencia da Escola Nacional de Nenas do Hospicio realizando unha importante labor. En1948 ensina taquigrafía, ortografía, gramática e mecanografía no Colexio Ibáñez Martín en 1959 directora hasta su jubilación.
Entre 1938 y 1946 escribe, da conferencias, edita e reedita a maior parte da súa obra científica, un total de dezaséis libros. Os seus tres primeros son: “Compendio de ortografía castellana, Ortografía castellana e Taquigrafía martiniana abreviada moderna”
Entre 1944 e 1949 realiza varios proyectos. En 1944 o Atlas Científico Gramatical coa finalidad de dar a coñecer España con gramática, sintaxis, morfología, ortografía y fonética, despois, a Máquina taquimecanográfica.
E por fin, no 1949, inventa a enciclopedia mecánica ``o libro electrónico´´, construiuno no Parque de Artillería de Ferrol (A Coruña), sendo ella mesma quen dirixiu os traballos. Patentada con fecha 7 de decembro de 1949, según a Patente núm. 190.698.
Aqui unha entrevista que lle fixeron a Angela hai anos na cal fala do libro:
O OLEV (OnLine Electric Vehicle)
Hola, hoxe teño que facer un traballo sobre un invento innovador no campo da tecnoloxía, e penso facelo sobre o OLEV.
Todos coñecemos xa o famoso vehículo eléctrico, pero hay pouco, o 9 de marzo de 2010 o Instituto Superior Coreano de Ciencia e Tecnoloxía empezou a fabricar un sistema de transporte publico eléctrico o OLEV (Vehiculo Electrico En Linea) este vehiculo ten a particularidade de que non fai falta pararse e recargalo que nos de antes podía durar horas pero este vehículo, diferente do resto de vehículos, non necesita cables cárgase de forma inalámbrica recivindo a electricidade a través dunha línea eléctrica instalada a uns centímetros de profundidade no asfalto que xenera un campo magnético o campo magnético e captado polo vehículo que circula sobre a línea que o transforma en electricidade que almacena en baterias
O linguaxe HTML
Aqui vouvos a falar sobre o linguaxe HTML que significa HyperText Markup Language (linguaxe de marcas de hipertexto) é a linguaxe máis común a hora de crear páxinas web. Está basado en etiquetas que definen as cualidades dos textos que contén. Ten unha extructura básica e un código (o HTML) para definir o contido dunha páxina web: texto, imaxes, color do texto, hipervínculos,...etc. Está a cargo da organización W3C, adicada á estandarización de case todas as tecnoloxías relacionadas á web.
Esta linguaxe baséase na referenciación, pra añadir un elemento externo á páxina este non se incrusta directamente no código da páxina senón que se fai unha referencia a ubicación de este mediante un texto, así a páxina web contén solo texto mentres que o navegador web (interpretador do código) une todos os elementos para visualizar a páxina final. O ser un estándar HTML pretende ser un linguaxe que permita que calquer páxina escrita nunha determinada versión sexa interpretada da mesma forma por calquer navegador web actualizado.
Esta linguaxe baséase na referenciación, pra añadir un elemento externo á páxina este non se incrusta directamente no código da páxina senón que se fai unha referencia a ubicación de este mediante un texto, así a páxina web contén solo texto mentres que o navegador web (interpretador do código) une todos os elementos para visualizar a páxina final. O ser un estándar HTML pretende ser un linguaxe que permita que calquer páxina escrita nunha determinada versión sexa interpretada da mesma forma por calquer navegador web actualizado.
O tiro con arco: historia, consellos, precaucións, curiosidades...
Agora falareivos dun tema que me gusta bastante, o arco, aqui poño tres páxinas web nas cales falo deste mesmo tema (era obrigatorio na clase poñelo nestas tres páxinas: Calameo, Mydocumenta e Prezi).
- Calameo:
http://es.calameo.com/read/003476474c5c905beb968
- Mydocumenta:
http://www.mydocumenta.com/index.php?proyecto_token=E922703E74DED1221C66172F07269B0E
- Prezi:
Aínda non puiden facelo en prezi.
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)